Ik heb zin om mij weer in weblogland te begeven.
Maar dan wel ergens anders.

wáárom liggen er zodra de R in de maand is al kruidnoten in de supermarkt?

wáárom is het ondanks dat ik er principieel op tegen ben, toch wel héél verleidelijk om een zakje van de chocolade-versie in m'n winkelmandje te leggen?

♪ Moke - We'll Dance Zo. Dat zit erop! Vanochtend mijn tentamen Wetenschapsfilosofie & Ethiek eventjes glorieus goed gemaakt. Nouja, dat is nog maar afwachten, maar m'n gevoel is goehoehoed en dat is het heus niet vaak na het maken van een tentamen. Ook m'n paper is ingeleverd. Met een iets slechter gevoel, dat wel. Nu nog anderhalve week wachten en dan weet ik of ik mezelf een Bachelor of Social Science mag noemen. Ik hoop het. HET MOET. Want anders kan ik volgend jaar niet stagelopen en daar heb ik toch wel zó'n zin in! Maar daar zal ik later meer over vertellen. Nu is het tijd om mezelf eens lekker in de welverdiende watten te leggen. In bed een boekje lezen, of een filmpje kijken, onder het genot van een kopje thee en chocolate chip cookies, terwijl de regen zacht (of keihard!) tegen de ramen tikt. Heerlijk heerlijk. Maar liever lig ik natuurlijk in bikini te bakken ergens in het gras. Hopelijk kan dat zaterdag weer. Ik kan in ieder geval niet wachten! Vakantie, hier kom ik! *woesj*

♪ Hard-Fi - Unnecessary Trouble   Het cliché wordt maar weer eens bevestigd. De laatste loodjes wegen écht het zwaarst.   zucht.   Maar. Nog even en: ik heb m'n bachelordiploma, het is vakantie, ik gá op vakantie, ik kan eindelijk non-stop met het vriendje samen zijn, ik ga eindelijk Italië eens goed verkennen, er staan weer een hoop leuke concerten op de planning, het is alweer Lowlands-tijd, ik kan doen waar ik het allerbeste in ben: lekker niks!

Geachte meneer/mevrouw,

 

Hierbij wil ik graag solliciteren voor een baan binnen uw bedrijf.

Eigenlijk houd ik helemaal niet van werken. Maar als je, zoals ik, graag twee weken naar Italië op vakantie wilt, een Nintendo Wii wilt kopen, de leukste concerten wilt bezoeken, lekker wilt eten, graag een drankje drinkt, verslaafd bent aan het kopen van DVD's en boeken, en eigenlijk ook aan CD's, het liefst nog langer dan twee weken op vakantie gaat, een akoestische gitaar wilt kopen, al je lievelings televisieseries op DVD wilt hebben, een nieuwe computer ook geen overbodige luxe vindt, de hipste kleren wilt dragen, tenminste honderd paar schoenen in de kast wil hebben staan en je het allerliefst ook nog wilt gaan samenwonen met je vriendje, dan heb je gewoon wat geld nodig.
Ik denk dat ik zeker geschikt ben voor het vervullen van een functie binnen uw bedrijf. Ik ben namelijk erg lui, slaap het liefst zolang mogelijk uit, doe verder de hele dag niet zoveel, ben niet zo van de zelfdiscipline en ik mag graag (iets teveel) roséetjes drinken. Ook heb ik geweldige sociale vaardigheden. Dit blijkt vooral uit het feit dat ik het allerliefst leuke dingen doe met mijn vrienden en vriendinnen. Ik bied graag een luisterend oor voor hun gezemel over de alledaagse romsplomp en luister met genoegen naar de pikante details die ze over hun wilde weekenden vertellen.

De werkervaring die ik in het verleden heb opgedaan is ook zeker één van mijn vele positieve kanten. Door mijn jarenlange werk in een lingeriewinkel, ben ik eraan gewend heel persoonlijk met klanten om te gaan. Wat is er immers persoonlijker dan het aanraken van de borsten van andere vrouwen? Nu zeg ik natuurlijk niet dat ik al uw klanten ook meteen bij de borsten zal grijpen. Ik probeer alleen maar duidelijk te maken dat ik niet schuw ben voor een portie persoonlijk contact.

Nogmaals, ik zou heel graag als werknemer bij u aan de slag gaan. Ik denk dat ik, door alle bovengenoemde eigenschappen, een geweldige aanwinst zal zijn voor uw bedrijf.

In afwachting van uw antwoord verblijf ik.

 

♪ Maria Mena - A Few Small Bruises

Omdat ik sinds vorige week gestopt ben met mijn bijbaantje voor de vrijdag en de zaterdag bij lingeriezaak/sekspaleis Mirande, en ik dus niet meer elk weekend verplicht van Utrecht naar Uithoorn hoef te reizen, vond mijn moeder het nu wel eens tijd om de slaapkamer in mijn ouderlijk huis op te doeken en te veranderen in een lege, saaie logeerkamer. Moederlief heeft nu pas écht het gevoel dat ik het huis uit ben, terwijl ik toch al zo'n 2 jaar op mezelf woon. Dus, gewapend met vuilniszakken en een emmertje met sop, besloot ik gisteren mijn roze kamertje vol herinneringen flink uit te mesten.
Oude, ooit zilveren, maar nu zwart geworden sieraden, gekregen beeldjes vanuit de hele wereld, oude potjes lotion en mijn eerste make-up passeerden de revue. Ik wist niet dat er nog zóveel troep op mijn kamer stond. Al gauw had ik al twee vuilniszakken gevuld met zooi, inclusief oude kleren en allerlei ondefinieerbare prullaria. Op een gegeven moment stuitte ik op een rood blik, oorspronkelijk bedoelt om waspoeder in te bewaren, maar door mij omgedoopt tot 'kaarten-en-brieven-bewaar-blik'. Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om alle kaarten en brieven die ik in mijn kinderjaren gekregen had zomaar, zonder er nog een blik op te werpen, in de vuilniszak te laten verdwijnen en dus ging ik achter mijn te kleine bureau op mijn te kleine bureaustoel zitten en begon te lezen.

Het blik bevatte allerlei brieven die vriendinnetjes uit Nieuwkoop naar mij hadden geschreven nadat ik verhuisd was naar Uithoorn. Ze misten me allemaal vreselijk en het was een stuk minder leuk op school omdat ik er niet meer was. Superleuk om terug te lezen, natuurlijk. Vooral ook omdat ik me de vriendinnetjes van toen nog heel goed voor de geest kan halen, en een paar van hen bovendien in mijn Hyves-vriendenlijst staan. Iets verder onderin bevonden zich aan mij gerichte liefdesbrieven van mijn eerste, echte, hevige liefde Robin. Hij schreef me onder andere dat het hem leuk leek om met nog een ander liefdessetje uit de klas een geheimtaal te maken, dat hij het leuk vond als ik nog een keer bij hem kwam spelen en als klap op de vuurpijl dat hij mijn beugel me mooi vond staan. Zó schattig! Ik kan me nog heel goed herinneren hoe gek ik op Robin was, en hoe kapot ik ervan was toen hij onze verkering verbrak. Wekenlang sliep ik nog met een pasfoto van hem onder mijn kussen. Totdat mijn moeder mijn bed verschoonde en het fotootje per ongeluk in het kussensloop terecht was gekomen en dus mee de was in was gegaan. En daar kunnen foto's dus niet tegen. Tranen met tuiten huilde ik toen mijn moeder me het slechte nieuws kwam vertellen...
Verder zaten er vooral veel verjaardags- en kerstkaarten in, sommigen met een persoonlijke boodschap en anderen met slechts een naam die verder geen herinneringen bij me opriep. De leukste kaarten met de ontroerendste teksten en de mooiste brieven heb ik in een schoenendoos, tezamen met nog allerlei prullaria met een zekere emotionele waarde gestopt. De rest van de kaarten is uiteindelijk toch in de vuilniszak verdwenen.

Ook stuitte ik op een hele la gevuld met foto's van 1998 tot 2004, mijn hele middelbare schooltijd dus. Ik heb de foto's stuk voor stuk bekeken en bij elke foto kwam er weer een herinnering naar boven. Fijne, blije herinneringen, maar soms ook nare en verdrietige. Ik heb lang op mijn bed gezeten, starend naar de lachende gezichten uit mijn verleden. En ik kan eigenlijk alleen maar met een glimlach terug kijken op een fijne jeugd, met veel lieve vriendjes en vriendinnetjes. Ik word er, als ik er zo over typ, flink sentimenteel van. Zou ik dan nu toch eindelijk écht volwassen geworden zijn?

De klus is nog niet helemaal geklaard. Dus ga ik nu, gewapend met mijn vuilniszakken en chocolade paaseitjes, opnieuw de strijd aan met mijn verleden. Ik ben benieuwd welke leuke herinneringen er nog meer boven water zullen komen.

VROLIJK PASEN!

♪ Keane - Your Eyes Open

Na een zware verwaarlozing van mijn poezelige weblogje, is het wel weer eens tijd voor een update. Gisteren ben ik met Eva, nadat ze een heerlijke vegetarsische lasagna voor ons saampjes had gekookt, naar de film Juno geweest.

Een korte samenvatting van filmfocus.nl: Ellen Page speelt als Juno de titelrol. Zij is een eigenzinnig meisje van zestien jaar dat soms wat impulsief handelt. Tijdens een van deze acties raakt ze zwanger van haar vriendje Paulie (Michael Cera), een eersteklas nerd met een voorliefde voor tic tacs. Wanneer Juno naar de abortuskliniek gaat, kan ze het kind toch niet weg laten halen. Maar zelf houden is ook geen optie. Dus gaat ze op zoek naar adoptie ouders en ze vindt een op het eerste gezicht perfect stel, Vanessa (Jennifer Garner) en Mark (Jason Bateman). Maar hoe verder haar zwangerschap vordert, hoe moeilijker het wordt voor Juno om te doen alsof ze niks voelt voor de ongeboren baby. Daarbij raakt Juno een beetje verkikkert op Mark en ziet zij hoe het huwelijk van de twee aanstaande pleegouders onder grote druk staat. Een rustpunt in haar leven is haar familie. Hoe disfunctioneel die ook is, Juno kan letterlijk door dik en dun rekenen op de steun van haar vader Mac (J.K. Simmons) en stiefmoeder Bren (Allison Janney).

 

Ik heb zwaar genoten van deze film. Ellen Page speelt de rol van de supercynische Juno echt geweldig en zij maakt de film dan ook tot het juweeltje dat hij is. De zestienjarige Juno is zo cool en echt; ik wou dat ik haar was. Minus de zwangere buik dan, al werden de moedergevoelens van Eva en mij wel enigszins aangewakkerd. Vooral op het moment dat Juno met een speelgoedautootje over haar hoogzwangere buik rijdt. Zucht. Al met al is de film vooral erg grappig, maar ook ontroerend, vertederend en zwaar cute!

Na een broodnodig bezoekje aan het bioscooptoilet (we moesten de hele film lang al onwijs nodig plassen), togen we naar het Leidseplein om daar Sabine te ontmoeten. We zouden even een drankje gaan doen en daar na ergens lekker gaan dansen. Na een kort overleg belandden we in een whiskeybar, waar het erg gezellig werd. We kregen een heuze whiskeyles van twee stamgasten (die bovendien een groot deel van onze rekening betaalden, SCORE!) en ik ben erachter gekomen dat ik heus geen whiskey lust. Behalve als het naar brandhout smaakt.

Van dansen is gisternacht niks meer gekomen. Tipsy en moe rolden we ergens tussen half 3 en 3 uur de bar uit, waarna we met een geweldige avond achter de rug voldaan ons bedje opzochten. 

♪ Plain White T's - Hey There Delilah

 

Gisteren ben ik met long time friend Jessica naar de film P.S. I Love You geweest. Even een plotje gekopieerd van fimfocus.nl: Al zijn zij het niet altijd met elkaar eens, lijken Gerry en Holly voor elkaar gemaakt te zijn. Wanneer Gerry komt te overlijden, is Holly ontroostbaar en sluit zichzelf af. Totdat ze een brief in haar post vindt met Gerry's handschrift, die aan haar is geadresseerd. In de brief zegt Gerry dat dit de eerste van in totaal twaalf brieven is, die zij een jaar lang elke maand zal krijgen, en waarin hij haar instructies geeft die zij moet opvolgen. Haar eerste taak: naar buiten gaan en een killer disco outfit kopen. Zo begint voor Holly een jaar vol avonturen, van karaokeavonden met vrienden tot een reis naar Ierland, allemaal zorgvuldig voorbereid door Gerry, en vormgegeven aan de hand van de letters P.S. I love you...

De film is echt een zwijmelaar pur sang. Soms heel erg verdrietig (als ik niet in de bioscoop had gezeten maar de film gewoon vanaf de bank had bekeken, had ik zeker weten een paar traantjes weggepinkt), maar andere momenten weer vrolijk en bij vlagen erg grappig. Natuurlijk is de film vrij voorspelbaar, maar welk romantisch drama is dat niet? Het toffe ensemble aan acteurs maakt de film tot wat hij is. Hilary Swank is geweldig in de rol van Holly en Gerard Butler als Gerry is niet te versmaden. Súperleuk vond ik de bijrol van Jeffrey Dean Morgan, voor de Grey's Anatomy kijkers onder ons vooral bekend als dying Denny Duquette. Heerlijk heerlijk. In de film verschijnen ook twee andere oud-televisie-serie-gedienden: Lisa Kudrow (Phoebe uit Friends) en James Marsters (Spike uit Buffy The Vampire Slayer). Beiden doen het erg leuk en vooral Lisa zorgt, hoe kan het ook anders, voor een vrolijke noot in de film.

Kortom: P.S. I Love You is een echte aanrader voor de romantische zieltjes onder ons. Heerlijk om te bekijken op een druilerige zondagmiddag of een stormachtige doordeweekse avond. Chocoladereepje en kopje thee erbij en genieten maar!